Indeling Aangedane Spiergroepen bij Cerebrale Parese (CP) en Trainingstechnieken

Cerebrale Parese (CP) en andere hersenaandoeningen kunnen leiden tot verhoogde spierspanning, ook wel spasticiteit genoemd. Deze aandoening kan zowel tijdens de groei als op volwassen leeftijd beperkingen met zich meebrengen. Langdurige spierspanningsonevenwichtigheden in de armen en handen kunnen resulteren in vergroeiingen, ook wel contracturen genoemd. Deze contracturen kunnen leiden tot pijn, bewegingsbeperkingen en bemoeilijken het gebruik van de handen.

Het effectief inzetten van de (meest aangedane) hand(en) tijdens activiteiten die twee handen vereisen, wordt lastig wanneer de arm of hand geen optimale uitgangspositie heeft. Dit kan zich uiten in een gebogen pols, moeite met het openen van de vingers, een naar binnen staande duim of een naar binnen gedraaide onderarm. Hierdoor wordt het bijvoorbeeld moeilijk om een fles vast te houden met de aangedane hand om de dop eraf te draaien met de andere hand, of om met twee handen een staart in het haar te maken.

Een mogelijke behandeloptie is een operatie die de spierbalans rondom de hand, pols, onderarm en/of elleboog verbetert, wat resulteert in een gunstigere uitgangspositie. Een operatie vereist altijd een intensieve nabehandeling, inclusief spalktherapie. Dit kan ook worden toegepast bij forse spasticiteit en vergroeiingen met hygiëne- en verzorgingsproblemen, om de verzorging van de hand te vergemakkelijken en bijvoorbeeld smetplekken te verminderen. Cosmetische doelen, zoals een verbeterde stand van vingers, pols en duim, kunnen eveneens een rol spelen.

De operatie aan arm/hand vindt plaats in de Sint MaartensKinderkliniek in Boxmeer. Direct na de ingreep wordt op de operatiekamer het eerste gipsverband aangelegd. De nabehandeling omvat gedurende 6 tot 9 maanden na de operatie wekelijks een uur handtherapie en meerdere keren per dag oefeningen thuis. Patiënten met de diagnose Cerebrale Parese - CP (of ander hersenletsel) en hun naasten dienen in staat te zijn deze intensieve nabehandeling te volgen, bestaande uit spalktherapie, dagelijkse huiswerkoefeningen en wekelijkse handtherapie.

Het traject begint met een afspraak bij de huisarts of medisch specialist, waarna een uitnodiging volgt voor een Upper Limb Analyse (ULA) door het chirurgisch handenteam op de Sint Maartenskliniek. Deze analyse omvat een uitgebreide beoordeling van de arm- en handfunctie door ervaren handtherapeuten (ergotherapeut en fysiotherapeut). Hierbij wordt rekening gehouden met de vraag van de verwijzend arts, de hulpvragen van de patiënt, het gebruiksgedrag van de handen en de spierbalans rondom schouders, elleboog, onderarm, hand, vingers en duim.

Vervolgens vindt een bespreking plaats tussen de revalidatiearts, handchirurg, ergotherapeut en fysiotherapeut over de bevindingen van de analyse. Daarna volgt een afspraak op het chirurgisch handenspreekuur, waar de hulpvragen opnieuw worden besproken en wordt aangegeven of chirurgie een optie is. Er wordt uitgebreid ingegaan op de vereiste intensieve nabehandeling, spalktherapie en huiswerkoefeningen om de gestelde hulpvragen te kunnen beantwoorden. Samen met de patiënt en naasten wordt een inschatting gemaakt van de haalbaarheid van de chirurgische interventie en nabehandeling. Indien haalbaar, wordt de planning van de ingreep bepaald. Ook na de operatie blijft het dragen van een nachtspalk noodzakelijk.

Het Belang van Spiergroepen en Training

Om te bepalen welke spiergroepen het best samen getraind kunnen worden, is het nuttig om eerst de verschillende spiergroepen te kennen. Gelukkig is het niet nodig om alle Latijnse benamingen uit het hoofd te leren.

Bij bepaalde oefeningen worden meerdere spiergroepen tegelijk aangesproken. Dit geldt met name voor 'compound oefeningen', die bekend staan om hun vermogen om meerdere spiergroepen tegelijk te trainen. Er zijn diverse voordelen verbonden aan het trainen van meerdere spiergroepen binnen één trainingssessie:

• Verhoogde spierkracht: Door meerdere spieren tegelijk te activeren, wordt het lichaam gestimuleerd om sneller sterker te worden. Oefeningen die meerdere gewrichten en spiergroepen betrekken, zoals de squat of bench press, leiden tot meer krachtontwikkeling dan enkelvoudige bewegingen. Compound oefeningen zijn dus efficiënt en effectief voor krachttoename.
• Effectievere aansturing: De neurologische aansturing naar de spieren verbetert wanneer spiergroepen worden gecombineerd. Dit leidt tot betere coördinatie, wat zowel tijdens training als in het dagelijks leven en bij andere sporten voordelen biedt.
• Verbeterde efficiëntie: Door meerdere spiergroepen tegelijk te trainen, wordt de training efficiënter en tijdbesparend.
• Hoger energieverbruik: Het trainen van meerdere spiergroepen tegelijk resulteert in een hogere calorieverbranding, aangezien het lichaam meer energie nodig heeft om de inspanning te leveren. Dit maakt deze trainingsmethode ideaal voor zowel spieropbouw als vetverbranding.

Welke Spiergroepen Kunnen Goed Samen Getraind Worden?

Sommige spiergroepen werken perfect samen in één training, terwijl andere combinaties minder logisch of effectief zijn. De volgende combinaties zijn goed te onderhouden:

• Borst en triceps: Bewegingen gericht op de borst, zoals push-ups en bankdrukken, maken ook gebruik van de triceps.
• Rug en biceps: Bij oefeningen als pull-ups en rows worden zowel de rugspieren als de biceps aangesproken.
• Billen, boven- en onderbenen: Oefeningen zoals squats en deadlifts trainen de benen en billen, en betrekken tevens de buik- en rugspieren voor stabilisatie.

Welke Combinaties Gaan Minder Goed Samen?

Ondanks de voordelen zijn niet alle combinaties even verstandig:

• Borst en rug: Dit zijn beide grote spiergroepen die veel energie verbruiken. Ze zijn betrokken bij tegenstrijdige bewegingen en kunnen beter op aparte dagen getraind worden voor een betere stimulus.
• Biceps en triceps: Deze spieren zijn elkaars tegenhangers. Hoewel ze op één dag getraind kunnen worden (bijvoorbeeld tijdens een 'arm day'), is het vaak efficiënter om ze te combineren met grotere spiergroepen (borst met triceps, rug met biceps).
• Benen met rug- en buikspieren: Bij compound oefeningen zoals squats of deadlifts worden de rug- en buikspieren voor stabilisatie gebruikt. Eerst de rug trainen en daarna zware beenoefeningen kan leiden tot overbelasting of een slechtere techniek.

Trainingsschema's: Push Pull Legs en Full-Body Workouts

Er zijn verschillende trainingsschema's die gebruik maken van de principes van spiergroepcombinaties:

Push Pull Legs Schema

Dit schema verdeelt de trainingen over drie dagen, gericht op specifieke spiergroepen om voldoende hersteltijd te garanderen:

• Push day: Training van spieren die betrokken zijn bij duwbewegingen: schouders, borst en triceps.
• Pull day: Training van spieren die verantwoordelijk zijn voor trekbewegingen: rug, achterkant van de schouders en biceps.
• Leg day: Training van het onderlichaam: billen, boven- en onderbenen.

Full-Body Workout

Dit type training is ideaal voor wie één of twee keer per week naar de sportschool gaat. In één sessie worden alle grote spiergroepen getraind, wat het maximale uit de beschikbare tijd haalt.

Het is belangrijk om te onthouden dat de juiste spiergroepcombinatie en trainingsschema afhankelijk zijn van individuele doelen, ervaring en herstelvermogen. Een uitgebalanceerde training, waarbij rekening wordt gehouden met zowel compound als, indien nodig, isolatieoefeningen, is essentieel voor optimale resultaten.

tags: #indeling #aangedaane #spiergroepen #cp