Steve Cummings: Een Carrière Gevormd door Doorzettingsvermogen en Innovatie

Steve Cummings, een naam die synoniem staat voor veerkracht en strategische overwinningen in het wielrennen, heeft na een indrukwekkende carrière van 15 jaar afscheid genomen van de sport. Zijn loopbaan werd gekenmerkt door een gedenkwaardige overwinning in de Tour de France van 2015 in Mende, naast tal van andere successen die zijn stempel hebben gedrukt op de wielergeschiedenis.

Cummings begon zijn reis in de sport op de baan, waar hij samen met grootheden als Bradley Wiggins en Geraint Thomas medailles won in de ploegenachtervolging. Deze vroege successen legden de basis voor zijn evolutie tot een geduchte baroudeur, een renner die zijn talenten kanaliseerde om zorgvuldig geplande overwinningen te behalen vanuit ontsnappingen en late aanvallen.

Het nieuws van Cummings' afscheid riep een golf van waardering en steun op. Velen prezen niet alleen zijn prestaties, maar ook zijn veerkracht en karakter. Cummings wordt omschreven als intelligent en tegelijkertijd bescheiden, en deelde zijn gedachten en emoties over zijn carrière en pensioen met Cyclingnews vanuit zijn verblijfplaats in Italië.

De Impact van Afscheid en de Rol van Zwift

Cummings uitte zijn verrassing over de overweldigende hoeveelheid steunbetuigingen die hij na zijn pensioenaankondiging ontving. "Het is heel nederig en overweldigend, om eerlijk te zijn; ik heb zoveel mooie berichten gehad," deelde hij. Hij gaf aan dat hij oorspronkelijk stil wilde vertrekken, maar besefte dat dit niet mogelijk was, wat leidde tot emotionele momenten.

De professionele wielerwereld is intens, en renners zijn vaak zo gefocust op hun prestaties dat ze de tijd vergeten stil te staan en de bredere betekenis van hun carrière te overdenken. Cummings' eigen ervaring werd bemoeilijkt door een valpartij en rugblessure, die hem verhinderden te fietsen en het pensioenproces uitdagender maakten. Hij benadrukte echter de levenslessen die hij uit zijn carrière heeft getrokken, met name het omgaan met tegenslag en het belang van geduld en positiviteit tijdens overgangsfasen.

Ondanks de uitdagingen voelt Cummings zich dankbaar en bevoorrecht dat hij zijn dromen kon najagen en zo lang kon koersen. Hij beschouwt de 90% van zijn professionele leven die hij genoot als een grote fortuin en staat nu op een positie om weloverwogen keuzes te maken voor de rest van zijn leven, met de wens om te blijven leren, ontwikkelen en zijn talenten in te zetten voor een ander leven, ten bate van zichzelf, zijn familie en anderen.

Ironisch genoeg eindigde zijn laatste race nabij Birkenhead Park, de plek waar zijn racecarrière als kind begon. Hij herinnert zich de laatste dag van zijn carrière met een dierbare foto van zijn familie, een moment van vreugde te midden van de realiteit van topsport en de onvermijdelijke gevolgen van een crash.

Een Carrière Gevormd door Eigenzinnigheid en Doelen

Terugkijkend op zijn carrière, koestert Cummings geen spijt. Hij ziet het als een reis van zelfontdekking, waarvoor hij zijn vrouw en familie enorm dankbaar is. De sport heeft hem waardevolle levenslessen geleerd, waaronder nederigheid en waardering voor wat hij heeft ontvangen. Hij benadrukte het belang van een sterke werkethiek, die hij vanuit zijn familieachtergrond meenam en die verder werd ontwikkeld tijdens zijn lange racecarrière. Wielrennen heeft hem gevormd tot een completer persoon, rijk aan ervaringen en leerprocessen die ook in het 'gewone' leven toepasbaar zijn.

Hoewel Cummings succesvol was, paste hij niet altijd binnen de gevestigde hiërarchie van het professionele wielrennen. Hij beschouwt zichzelf deels als een "maverick". Hij probeerde een perfecte teamgenoot te zijn en zich aan te passen, maar zag dat zijn werk vaak niet werd gewaardeerd. Dit leidde tot de realisatie dat zijn ware waarde als domestique soms werd onderschat door managers.

Cummings geloofde dat hij het beste uit zichzelf haalde wanneer hij probeerde te winnen, vooral op dagen die niet ideaal waren voor sprinters of klassementsrenners. Dit was zijn niche, een strategie die veel werk vergde en zelden voorkwam. Zijn kinderdroom was het winnen van een etappe in de Tour de France, een doel dat hem elke ochtend motiveerde. Zonder dit doel, zonder de droom van het winnen van races, zou hij een andere atleet zijn geweest, mogelijk "gedrift".

Het winnen vanuit een ontsnapping wordt steeds moeilijker, maar Cummings gelooft dat het publiek dit soort overwinningen waardeert omdat het tegen de stroom ingaat. Als kind observeerde hij gefascineerd hoe ontsnappingen zich ontwikkelden en welke renners de sterkste waren, en leerde hij van hun tactieken en overwinningen.

De Triomf in Mende en de Nieuwe Uitdagingen

De overwinning in Mende tijdens de Tour de France van 2015, waar hij Thibaut Pinot en Romain Bardet versloeg op Mandela Day, was een keerpunt in zijn carrière. Het veranderde hoe mensen hem zagen als wielrenner en gaf hem het vertrouwen om meer te bereiken. Op 35-jarige leeftijd, toen hij dacht dat zijn kansen verkeken waren, kwam deze droom toch uit.

Hij was dat jaar zeer consistent en genoot van de samenwerking met teammanager Brian Smith, die zijn kwaliteiten begreep en hem de ruimte gaf. MTN-Qhubeka, een underdogteam, maakte in 2015 indruk met hun Afrikaanse connectie en de prestaties van renners als Daniel Teklehaimanot, wat zorgde voor een opbouwende momentum binnen het team.

Het starten van een leven als voormalig profwielrenner voelt als het begin van een nieuw, spannend proces, maar ook als een beetje eng. De prioriteit ligt bij de gezondheid en het geluk van hem en zijn gezin. Cummings onderzoekt diverse opties, waaronder sportmanagement en sportcultuur, en is geïnteresseerd in het toepassen van zijn race-inzichten om prestaties te maximaliseren.

Hij kijkt met interesse naar hoe figuren als Dave Brailsford andere sporten gebruiken om het wielrennen te verbeteren en overweegt een rol hierin te spelen. Daarnaast bestudeert hij bedrijfskunde en sportmanagement, en is hij gefascineerd door publiek en zakelijk spreken. Hij zoekt nieuwe uitdagingen die hem gelukkig maken, net zoals wielrennen dat deed.

Naast zijn professionele ambities, wil Cummings ook genieten van zijn persoonlijke leven. Hij waardeert tijd meer dan geld en zoekt een balans. Zijn interesse in vechtsporten, die hij als kind beoefende, is weer aangewakkerd vanwege de discipline en mentale positiviteit die het biedt.

Hoewel hij hoopte nog een jaar te kunnen koersen in 2020, maakte een crash dit onmogelijk. Hij ziet dit nu als een kans om een jaar eerder aan het volgende hoofdstuk van zijn leven te beginnen. Na zijn actieve carrière heeft Cummings een rol als sportdirecteur bij Ineos Grenadiers vervuld en is hij nu aangesteld als sportdirecteur bij het Australische WorldTour-team Jayco-AlUla, waar hij zijn uitgebreide ervaring als renner en zijn visionaire aanpak wil inzetten.

Tijdens zijn professionele loopbaan behaalde Cummings zeventien overwinningen, waaronder etappes in de Vuelta a España (2012), de Tour de France (2015, 2016), en de Ronde van Groot-Brittannië (2016). Hij werd ook twee keer Brits kampioen (wegwedstrijd en tijdrit) in 2017. Op de baan won hij goud op het WK Ploegenachtervolging in 2005 en de Commonwealth Games in 2006. Zijn eerste grote overwinning was de Eddie Soens Memorial Road Race in 1999.

Tijdens periodes van blessures en revalidatie, waaronder een gebroken bekken en pols, ontdekte Cummings het platform Zwift. Hij gebruikte het dagelijks, vooral bij slecht weer of na blessures, om zijn training te continueren en de motivatie hoog te houden. Zwift bood een dynamische trainingsoptie die de tijd sneller deed verstrijken en het gemakkelijker maakte om trainingen af te werken.

Cummings genoot van de competitieve aspecten van Zwift, zoals het strijden om KOM-records, en waardeerde de interactie met andere gebruikers. Hij gelooft dat Zwift hem hielp een van zijn beste seizoenen te beleven, mede dankzij zijn nationale titels in 2017.

tags: #steve #cummings #zwift