Ik begon in 1990 met 21 jaar bodybuilding. Daarvoor danste ik rock-'n-roll, maar ik wist dat dit moeilijk zou worden. Mijn vader was toen al begonnen met krachttraining vanwege rugklachten. Zijn baan als vrachtwagenchauffeur was een eenzijdige belasting en het was goed dat hij een echte studio in Esslingen vond. De bierbuik verdween, hij straalde en het belangrijkste: zijn schouders en biceps werden zichtbaar. Dat was het begin van de verandering in mijn leven.
De dames die daar op de foto stonden, voelde ik als het schoonheidsideaal. En omdat de wens ontstond om er tenminste een beetje op te lijken, ging ik ervoor. Dit sprak me zo aan dat ik er niet meer aan kon ontsnappen. Twee dagen later was het bordje verdwenen; het was waarschijnlijk illegaal geplaatst. Toch ben ik erheen gegaan en heb de studio gevonden, en alles nam zijn loop.
Ik kreeg een goede proeftraining gevolgd door spierpijn. Tijdens het trainen zag ik altijd die poster van Tonja Knight met de witte roos. Dat was altijd mijn motivatie. Dag na dag was ik in de studio, soms zo moe dat ik niet meer kon stoppen met trainen. Ik was een 'freak' geworden. Ik was enorm trots op mijn zichtbare biceps en mijn brede rug. Dit leek voor mij toen nog ver weg, bijna onbereikbaar.
Dus ik nam het heft in eigen handen en ben nooit meer gestopt met bodybuilding. En toen kwam ik een man tegen die dezelfde sport beoefende, dezelfde 'freak' was, en de nodige steun was er. De stemmen in de studio klonken in mijn hoofd: "Doe nog een paar setjes!". Zelfs de zwangerschap kon me nauwelijks weerhouden van trainen. Nou ja, toen deed ik gewoon zware squats. En over het algemeen luisterde ik gewoon naar mijn lichaam. En dat stond veel toe. Ik trainde tot zes weken voor de bevalling.
Droom wordt Werkelijkheid
Drie jaar later werd mijn droom werkelijkheid! Ik had me voorbereid in 1999 en ik had het gevoel dat het applaus van het publiek op het podium zo overweldigend was, dat ik dit absoluut nog een keer wilde meemaken. Dus ik deed dat seizoen mee aan de Baden-Württemberg, de Zuid-Duitse, de Beierse en de Duitse kampioenschappen. En toen kwamen er foto's van mij in het sporttijdschrift, het was echt een droom die uitkwam. Na dit kampioenschap was er een krachtige 'flash', zoals alleen een bodybuilder dat kan ervaren. En sindsdien is er bij mij als vrouw geen houden meer aan. En het vuur brandde voor een nieuwe voorbereiding.
Net toen ik er zo ver van af was dat ik klaar was voor mijn volgende dieet, kreeg ik blindedarmontsteking en belandde ik in het ziekenhuis. Na de operatie kon ik natuurlijk ongeveer zes weken niet trainen. Deze pauze deed me echter niet echt goed. Ik had een enorme achterstand en wilde niet zomaar beginnen met trainen. Zo werd de pauze bijna tien weken en de voorbereiding op het 'vuur' was eigenlijk zo goed als verdwenen.
Uiteindelijk ging ik terug naar het ijzer, zonder specifiek doel. Maar de tijd bracht de oorspronkelijke Tina weer tevoorschijn. En toen ik in het voorjaar van 2004 aankondigde dat ik terugkeerde op het podium, laaide het vuur zo hevig op dat het mijn man meesleepte. Hier werd ik ondersteund en voorbereid door Tamer Galal, met alle toeters en bellen. Sindsdien vertrouwen we op zijn producten en supplementen tegen een eerlijke prijs bij Body Planet in Ludwigsburg. Als je Tamer kent, weet je welke instelling je achter die persoon zet, en dat hij zeker geen rommel verkoopt.
Gezamenlijke Passie en Nieuwe Uitdagingen
Tijdens de voorbereiding op een wedstrijd heeft onze dochter ons veel tijd gegeven. Want we deden niet alleen beiden mee in onze eigen klassen, maar ook als koppel. Helaas wordt 'paarfosing' bij sommige bonden meer als een stiefkind behandeld. Dus we hebben elke gelegenheid aangegrepen om deze gezamenlijke optredens mee te maken. Hoewel we ons individueel en als koppel hadden gekwalificeerd voor het Duitse kampioenschap, waren de ticketkosten te hoog en konden we daar niet meer starten vanwege de lockdown. Persoonlijk vond ik het wel leuk op de vloer. Ik zou nooit meer een van die zeer zware, lange, slopende diëten doen. Maar zoiets gebeurt weer.
Een vriend van mij maakte een half jaar later een bodybuilder kalender voor All Stars. En hetzelfde gebeurde bij mij als jaren eerder met het sporttijdschrift. Ik zag een foto en kon hem niet meer uit mijn hoofd zetten. Ik heb geprobeerd de fotograaf te bereiken om een fotoshoot te regelen, en toen kwam ik via een aanbeveling van Dr. Martina Herget bij een even briljante fotograaf terecht. De Vikingen! Na een telefoongesprek met hem kwam ik weer bij Tamer Galal terecht, omdat een dieet essentieel was. Zelfs als je al een of twee keer zoiets hebt meegemaakt, is een onafhankelijke consultant zo belangrijk, en we hadden al goede ervaringen met Tamer Galal.
Dus ja, dit kan alleen maar werken. In de loop van het dieet ging het vrij gemakkelijk voor mij en de vorm was zo goed dat ik Tamer nog kon overtuigen voor een podiumoptreden. Ik nam toen deel aan de Baden-Württemberg en het Duitse kampioenschap. Van de fotoshoot werden zoveel mooie foto's gemaakt, de fotograaf stuurde me enkele foto's, waaronder een verslag voor het sporttijdschrift. En in maart 2006 kon ik mijn ogen niet geloven. De sportpagina's van het tijdschrift waren gevuld met zes van mijn foto's. WOW!
Naast mijn podiumkleding ging ik direct in het voorjaar van 2006 weer aan de slag. Ik had mezelf echter een beetje miskend, omdat het voor mij nog steeds moeilijk was om zo krachtig in korte opeenvolging te starten. Maar van fouten kun je alleen maar leren. Hoewel ik was aangekomen, liet de vorm te wensen over. Zoals mijn pad verdergaat, kun je je voorstellen wat iedereen wil.
Na al deze ervaringen zal ik het gewoon weer beter doen dan deel te nemen aan het 'vuur' van een kampioenschap om het applaus voor het vrije programma te krijgen, dat is gewoon onbeschrijflijk. Daarom zeg ik hier aan het einde: veel dank voor alles, lieve Tamer, voor de vele keren dat jij en ik op weg waren naar het dieet.
Tina Chandler | American Muscle
De reis van Tina Kloeepfer in de bodybuildingwereld, van haar eerste stappen tot podiumsucces en persoonlijke uitdagingen.