Het afsluiten van een sportabonnement is tegenwoordig heel gebruikelijk. Het is echter van cruciaal belang om de voorwaarden van zo'n abonnement zorgvuldig te bestuderen voordat u tekent. Zorg ervoor dat u de algemene voorwaarden kunt inzien en lees ze grondig door. Aarzel niet om vragen te stellen als iets onduidelijk is. Indien u geen algemene voorwaarden ontvangt, is het raadzaam het contract niet te ondertekenen.
Een sportabonnement wordt doorgaans voor een periode van een jaar afgesloten. Dit betekent dat u gedurende dat jaar verplicht bent te betalen. Mogelijkheden voor vroegtijdige beëindiging kunnen bestaan, maar dit is vaak alleen in specifieke situaties mogelijk of brengt extra kosten met zich mee.
Wanneer een abonnement voor een jaar is aangegaan, mag de sportschool het contract automatisch verlengen, mits de opzegtermijn per maand geldt. Algemene voorwaarden zijn echter niet beperkt tot sportscholen; ze komen ook voor bij andere diensten zoals internetproviders of maaltijdboxabonnementen. Hoewel het verleidelijk is om deze teksten over te slaan, is het verstandig ze wel te lezen. Algemene voorwaarden zijn geldig indien ze van toepassing zijn verklaard op de aankoop en redelijk zijn. Indien dit niet het geval is, kunnen ze ongeldig worden verklaard.
Bij twijfel over de contractuele bepalingen of als u het idee heeft dat er ongebruikelijke clausules in uw contract staan, kunt u juridisch advies inwinnen bij een specialist.
Juridische aspecten van sportabonnementen
Een consument sloot een sportabonnement af bij een ondernemer en wenste dit vroegtijdig op te zeggen vanwege een verhuizing naar een andere stad. De consument was van mening dat hij op basis van de algemene voorwaarden voortijdig mocht opzeggen. De ondernemer heeft hierover geen standpunt ingenomen bij de commissie, die de consument in het gelijk stelde. De commissie stelde vast dat de klacht tijdig was ingediend en de behandeling vond plaats op 29 augustus 2023.
Het geschil vloeit voort uit een overeenkomst die op 6 september 2021 met de ondernemer is aangegaan. De consument heeft in oktober 2021 een tweejarig sportabonnement afgesloten. Op 13 oktober 2022 heeft de consument de ondernemer schriftelijk geïnformeerd over de opzegging wegens verhuizing van Leiden naar Rotterdam. Volgens artikel 6 lid 3 van de algemene voorwaarden is dit mogelijk onder specifieke voorwaarden: de consument moet schriftelijk aantonen dat hij een ander woonadres heeft en dat de toegenomen reistijd het gebruik van de fitnessactiviteiten onmogelijk maakt.
De door de ondernemer genoemde alternatieve clubs in Rotterdam voldeden niet aan de gestelde eisen qua voorzieningen en serviceniveau, aangezien bijvoorbeeld squashfaciliteiten ontbraken. In dit specifieke geval zou dit neerkomen op een herberekening naar een ander type abonnement met een hogere prijs. De consument meende dat hij wel degelijk voortijdig kon opzeggen.
Informeringsplicht en redelijkheid van voorwaarden
Bij het afsluiten van het fitnessabonnement ontving de consument geen fysieke overeenkomst, enkel de algemene voorwaarden. Dit wordt beschouwd als een schending van de informeerplicht, aangezien artikel 6:230l van het Burgerlijk Wetboek vereist dat de voorwaarden voor opzegging op een duidelijke en begrijpelijke wijze worden verstrekt. Het enkel verwijzen naar algemene voorwaarden is, zoals bepaald door de Rechtbank Noord-Holland op 16 december 2020, onvoldoende.
Verder bleek artikel 6 lid 5 van de algemene voorwaarden onduidelijk en vatbaar voor meerdere interpretaties, met name wat betreft de definitie van 'de bijdrage over de verstreken abonnementsperiode'. Dit beding werd tevens als onredelijk bezwarend beschouwd vanwege het significante verschil in de berekende kosten tussen de abonnementen van de consument en zijn partner (2,4% versus ruim 11,99% van de abonnementskosten). Het concept van 'korting' of 'bijdrage' werd als misleidend ervaren, vooral omdat de ondernemer profiteerde van de doorlopende aanbieding van abonnementen met korting, zoals studententarieven.
Gezien het feit dat Leiden een studentenstad is, heeft de ondernemer hier ook van geprofiteerd. Dit maakt artikel 6 lid 5 van de algemene voorwaarden onredelijk bezwarend en misleidend. De consument verzoekt om kosteloze beëindiging van het abonnement met terugwerkende kracht per 14 november 2022.
Terugwerkende kracht en restitutie
Hoewel de schending van de informeerplicht aan de orde kan zijn, slaagt de klacht om een andere reden. De commissie merkt op dat de regeling in artikel 6 van de algemene voorwaarden, zonder nadere toelichting, mogelijk niet voldoende inzichtelijk is voor de gemiddelde consument. De commissie hanteert hierbij het principe dat onduidelijkheden in een door een professionele partij opgestelde bepaling in beginsel ten gunste van de niet-professionele wederpartij worden uitgelegd.
De ondernemer heeft met de consument een tweejarig abonnement afgesloten en daarbij ten onrechte afgeweken van de 'Wet Van Dam' (Wet van 26 november 2010). Deze wet stelt dat overeenkomsten voor maximaal één jaar mogen worden afgesloten, met een opzegtermijn van maximaal één maand bij stilzwijgende verlenging. Langere duur wordt vermoed onredelijk bezwarend te zijn.
Artikel 6 lid 3 van de algemene voorwaarden van de ondernemer erkent een verhuizing als geldige reden voor opzegging, mits de toegenomen reistijd het gebruik van de fitnessactiviteiten onmogelijk maakt. Dit betekent dat de ondernemer de door de consument betaalde vierwekelijkse bedragen vanaf 18 november 2022 dient te restitueren. Hierbij mag de ondernemer niet uitgaan van een hoger bedrag dan € 42,99 per vierwekelijkse periode, omdat het abonnement van de consument niet kan worden omgezet naar een ander abonnement met een hogere prijs.
Van de ondernemer mag worden verwacht dat deze inzicht heeft in het aantal consumenten dat een abonnement beëindigt wegens verhuizing naar een ander woonadres, waarbij de toegenomen reistijd en het gebrek aan gelijkwaardige voorzieningen in de nieuwe vestiging een rol spelen. Dit kan de ondernemer desgewenst verdisconteren in de abonnementsprijs.
De commissie acht het onwaarschijnlijk dat een consument verhuist met als doel zijn abonnement eerder te beëindigen. Omdat het exacte moment waarop de consument de betalingen heeft gestaakt onbekend is, kan de commissie de terugbetalingsverplichting niet exact vaststellen. De commissie vertrouwt erop dat de ondernemer, met inachtneming van deze uitspraak, overgaat tot restitutie van alle na 17 november 2022 door de consument betaalde bedragen.
De commissie stelt vast dat het abonnement van de consument kosteloos en met terugwerkende kracht per 18 november 2022 is beëindigd, en dat de door de consument vanaf dat moment betaalde bedragen dienen te worden terugbetaald.
Wet op het opzeggen van sportschoolabonnementen nu van kracht
Rechtspraak en consumentenbescherming
In de praktijk zijn er diverse situaties waarin consumenten proberen hun sportabonnement voortijdig te beëindigen. Soms lukt dit door middel van overleg, andere keren wordt een beroep gedaan op de algemene voorwaarden of de wet. Een voorbeeld hiervan is de situatie waarin een consument na 13 maanden zijn contract wil opzeggen, niet vanwege ziekte, maar vanwege vage beloftes bij de start van het lidmaatschap. In dergelijke gevallen worden soms de meest ongebruikelijke algemene voorwaarden naar voren geschoven.
Het is opvallend dat, hoewel jaarcontracten met een opzegtermijn van één maand bij veel diensten gebruikelijk zijn, dit bij sportscholen niet altijd het geval is. Een redelijke benadering van de ondernemer zou zijn om te zoeken naar een nette oplossing wanneer iemand niet meer kan of wil sporten.
Vergelijkingen worden gemaakt met andere sectoren, zoals de telecombranche, waar restitutie van abonnementskosten mogelijk is bij stemverlies van de klant. Krantenabonnementen kunnen vaak worden opgezegd, en soms zelfs opgeschort, zonder doktersverklaring. Er bestaat zelfs een verzekering die de contributie dekt bij langdurige ziekte of blessure (langer dan 2 maanden), waarbij de premie slechts een fractie van de jaarlijkse contributie bedraagt.
Het is belangrijk onderscheid te maken tussen situaties waarin consumenten hun abonnement niet kunnen gebruiken door ernstige ziekte, en gevallen waarin men simpelweg geen zin meer heeft om te sporten. De wet biedt hierin bescherming, en het niet kunnen nakomen van een contract door zwaarwegende, onredelijke argumenten is geregeld.
Een consument die zijn abonnement na 13 maanden wilde opzeggen, stelde de sportschool voor de keuze: het contract ontbinden of een gerechtelijke procedure starten. Dit toont de noodzaak aan van duidelijke afspraken en het kennen van de eigen rechten.
Er zijn sportscholen die de mogelijkheid bieden om een lidmaatschap te 'bevriezen' tijdens ziekte of blessure, hoewel het contract dan wel langer doorloopt. Bij online contracten geldt doorgaans een bedenktijd van 14 dagen, waarbij sporten tijdens deze periode wel kosten met zich mee kan brengen. Bij contracten die op locatie worden gesloten, kan er ook een bedenktijd zijn, dit dient men te controleren in de algemene voorwaarden.
Belang van bewijs en klachtenafhandeling
Bij het opzeggen van een sportabonnement is het cruciaal om bewijs te verzamelen. Het versturen van een aangetekende brief waarin de opzegging wordt bevestigd, kan problemen voorkomen, zoals het onterecht blijven incasseren van abonnementsgelden.
Indien de sportschool na de opzegging toch doorgaat met incasseren, is het raadzaam contact op te nemen met de sportschool om de situatie te bespreken en aan te tonen dat er tijdig is opgezegd. Wettelijke regels met betrekking tot incassokosten zijn van toepassing, en niet elke sportschool mag zomaar extra kosten in rekening brengen.
Mocht overleg met de sportschool niet tot een oplossing leiden, dan zijn er verdere stappen mogelijk, zoals het inschakelen van juridisch advies of bemiddeling. Het is aan te raden om eerst de klacht met de sportschool zelf te bespreken, alvorens verdere juridische stappen te ondernemen.
tags: #terugwerkende #kracht #betalen #sportschool